چگونه در یک گفتگو نشان بدهیم شنوای خوبی هستیم؟
در تمام مراودات و ارتباطات، اعم از عاطفی، خانوادگی، کاری، اجتماعی و… مهم است که طرفین مکالمه احساس شنیده شدن داشته باشند
این مساله که طرف مقابل شما بداند مورد توجه و شنیدن واقع شده بسیار مهم است و کیفیت ارتباط به طرز معناداری افزایش میابد… کمااینکه بیشتر مشکلات و اختلاف‌ها از عدم گوش دادن و عدم گفتمان ناشی می‌شود
همانطور که استفان کاوی در کتاب هفت عادت مردمان موثر میگوی:بزرگترین مشکلی که در ارتباط برقرار کردن داریم این است که ما گوش نمی‌دهیم که بفهمیم و درک کنیم. ما گوش می‌دهیم تا پاسخ دهیم!
حالا چطور مهارت گوش دادن را در خود تقویت کنیم؟
۴ تکنیک زیر به شما کمک خواهد کرد:
تکنیک پی‌گیری:
– متمایل نشستن نسبت به فرد مقابل، زبان بدن شما به تنهای گویای توجه یا عدم توجه شما است.
– با استفاده از کلمات تشویقی کوتاه (خب دیگه – درسته – بله قبول دارم_ چه عالی _ عجب…)
-با استفاده از سوال‌های کوتاه و بازپاسخ درباره‌ی نوضوعی که طرف مقابل در حال بیانش است
– سکوت توام با توجه و مشاهده‌ی فرد مقابل با لبخند و بازخورد چشمی می‌توانیم پیگیر بودن خود را نشان دهیم.
تکنیک انعکاسی:
یعنی انعکاس توضیحات و احساسات و معانی درک شده از گوینده به خودش، که نشان دهندۀ درک و توجه شما نسبت به گوینده است.
مثلا قسمتی از جمله‌ی او را بازگو کنید و حتی توضیحات بیشتری بخواهید
یا در مقابل آنچه بیان کرد خاطره یا تجربه‌ی مشابهی را بیان کنید
تکنیک من به تو توجه دادم:
یعنی توجه جسمی و غیر کلامی به طرف مقابل، طوریکه بهاو نشان بدیم دقیقا به صحبت‌هاش گوش می‌دیم.
مثلا هنگام گوش دادن با بدنی مایل به جلو، در فاصله مناسب، رو در روی گوینده قرار گرفته و نگاه‌مان تا شعاع نیم متری صورت گوینده باشد.
پرهیز از رفتارهای حواس پرت کن، بازی با کلید و موبایل بسیار غیرمحترمانه است.
حتی اگر واقعا گوش میدهید و هم زمان گوشی خود را جک می‌کنید باز هم عدم توحه و اعتنا را به فرد مقابل القا می‌کنید
سعی کنیم شنونده‌ای خشک و بی‌حرکت نباشیم و محیط گفتگو رو از عوامل معذب کننده و ترس آور دور کنیم.
در نهایت دقت کنید: همه ما نیاز داریم توسط نزدیکان‌مان شنیده شویم، فارغ از اینکه درست می‌گوییم یا اشتباه. عواقب هر چه که باشند، فرآیند گوش دادن باعث می‌شود روابط‌‌مان با اشخاص به شکل مثبتی قوی‌تر شود.
